Een goede straatvechter kan veel bereiken en daarmee bewondering afdwingen. Goed straatvechten heeft iets eerlijks over zich. Met een beetje straatvechter weet je precies waar je aan toe bent. En dat is goed.

Maar zo af en toe mag ik helpen om problemen tussen bestuurder en ondernemingsraad op te lossen. De verhouding is verziekt, de messen liggen op tafel. Kortom: Koning Wantrouwen regeert en in zijn koninkrijk zie je het soort straatvechten dat niet vrolijk stemt. Traineren en zuigen, macht om de macht, persoonlijke aanvallen omdat het kan, en vooral ook, omdat het wordt toegestaan.

‘Anything goes’, zeggen we dan in goed Nederlands. Het maakt niet uit. Iedereen aan tafel doet vrolijk mee, roddelt dat het een lieve lust is, als men niet aan tafel zit, en complottheorieën tieren welig. Alles, maar dan ook werkelijk alles, wordt aangegrepen voor een ‘zie je wel-moment’. Zie je wel dat hij niet te vertrouwen is, zie je wel dat die or-leden alleen maar achter hun eigen belang aan lopen, zie je wel etc……En dan zijn we echt in de goot beland.

De prijs die betaald wordt is niet gering. Zowel de organisatie als geheel, als mensen individueel, lijden met een hele lange IJ. Er wordt geïncasseerd bij het leven, al doen bestuurder en or heel stoer. En ondertussen bereikt men helemaal niets, behalve dan dat de andere partij, af en toe een hak wordt gezet.

Het begin van dit soort problemen ligt meestal in een moment van stommiteit, waarin een van de partijen zichzelf heeft toegestaan om niet integer te zijn. De andere partij voelt dat hij belazerd wordt MAAR GRIJPT NIET IN. En dan zijn de poppen aan het dansen. Voor je het weet gaat het alleen nog maar over procedures. En roddel en achterklap. En complottheorieën.

De les: als iemand zich niet integer gedraagt, breng dat dan ter sprake en los het op, voor je verder gaat. Per slot van rekening laat je je buren ook geen vuilniszak in je tuin zetten. Die zet je gelijk terug. Dat is straatvechten van het goede soort.