Heilig vuur

Grote, complexe reorganisaties. Ze zorgen voor veel stress bij personeel, en ook bij de ondernemingsraad. Want die moet vaak snel advies uitbrengen. Hoe zorg je ervoor dat je toch grip op de zaak houdt?

Wat belangrijk is, is dat een hond trouw is aan zijn baas en dat de baas zijn principes niet verloochent. Baas is de baas en principes zijn om aan gehouden te worden. Klinkt natuurlijk erg logisch en vooral erg Nederlands in al zijn nuchterheid.

Hoe zit dat nu met de medezeggenschap en Defensie? Is daar een baas de baas en zijn er principes om gehandhaafd te worden? Ik denk van wel, anders wordt het zo’n zooitje ongeregeld. Heeft de medezeggenschap bij Defensie vandaag de dag nog wel die impact die het eerder had of glijden we af naar een regiem waar de baas de baas is en alleen de principes nog om de principes worden gehandhaafd?

Even terug naar de realiteit. Binnenkort wordt het nieuwe Besluit Medezeggenschap Defensie (BMD) van kracht, waarbij de medezeggenschap binnen Defensie verankerd wordt in alle lagen van de organisatie met o.a. als oogmerk de Medezeggenschap Defensie verder te professionaliseren. Vraag hierbij is of de militaire vakbonden hier nu zo blij mee zijn, hun rol wordt naar mijn mening beperkt tot primair arbeidsvoorwaardelijk werk, waarbij de directe link naar de man op de werkvloer onder druk kan komen te staan. Hun invloed zal zich beperken tot de leden die een vakbond aanhangen, waarbij we moeten rekenen op een verder diffuus beeld van die vakbonden, samengedromd in afdelingen van de grote jongens, in een sector Veiligheid etc. Vraag is hierbij; Waar is Uw gezicht, waar staat U voor en brand het heilig vuur nog wel bij U?

Op de werkvloer hebben de Medezeggenschapscommissies het zwaar te verduren, per-sonele rotaties, uitzendingen, dienstverlatingen na de babyboom van de Tweede Wereldoorlog laten hun sporen na. Wie haalt de kastanjes nog uit het vuur voor de mannen met de poten in de modder?
Hoe lang blijft het heilig vuur van de medezeggenschap nog branden en blijven de schouders er nog onder?
Er zijn steeds minder schouders die de last nog willen of kunnen dragen van de medezeggenschap. En toch zal dat moeten, want we kunnen niet zonder de principes van de personeelsvertegenwoordiging, diegene die zich inzetten voor Uw zaak, ook al is dat vaak niet direct zichtbaar op de werkvloer. Ik zou zeggen; houd de kop helder en denk nuchter, houd je aan je principes, schep de juiste voorwaarden en houd het heilig vuur brandend!!

Onderwerpen aanpassen

Mijn artikeloverzicht kan alleen gebruikt worden als je bent ingelogd.